Paulina Hennig-Kloska

Paulina Hennig-Kloska urodziła się 5 października 1977 roku w Gnieźnie. Ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie, a następnie studia politologiczne - licencjat w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku (1999) i magisterium na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza (2001). Kształciła się również w zakresie analizy finansowej i controllingu na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu (2005).

Pracowała jako dziennikarka lokalnej rozgłośni radiowej oraz dyrektor oddziału banku w Gnieźnie. Później związana z sektorem prywatnym, pełniła funkcję dyrektora generalnego w spółce prawa handlowego.

W wyborach parlamentarnych w 2015 roku uzyskała mandat posłanki VIII kadencji z ramienia Nowoczesnej, startując w okręgu konińskim. W 2017 roku została rzecznikiem prasowym partii. W 2019 roku uzyskała reelekcję z list Koalicji Obywatelskiej. W lutym 2021 roku opuściła Nowoczesną i dołączyła do Polski 2050. W 2023 roku po raz trzeci zdobyła mandat poselski, kandydując z ramienia Trzeciej Drogi. 12 grudnia 2023 roku została wybrana na ministra klimatu i środowiska w trzecim rządzie Donalda Tuska, a następnego dnia powołana przez prezydenta.

W styczniu 2024 roku weszła w skład Rady Dialogu Społecznego. W styczniu 2026 roku wystartowała w wyborach na przewodniczącego Polski 2050, przegrywając w drugiej turze z Katarzyną Pełczyńską-Nałęcz. W lutym 2026 roku wraz z grupą parlamentarzystów opuściła Polskę 2050, tworząc klub Centrum. W marcu tego samego roku została prezeską stowarzyszenia Centrum Polska, a 12 lipca 2026 roku objęła przewodnictwo partii Unia Centrum, powstałej z połączenia Unii Europejskich Demokratów ze środowiskiem jej stowarzyszenia.

Jest zamężna z Arturem, ma dwie córki.